Soms ervaar je een hindernis om iets te leren, bijvoorbeeld een bepaalde nieuwe handeling te doen. Je weet hoe het moet, want dat is je vertelt, maar het lukt je steeds niet. Je blokkeert iedere keer als je het probeert te doen.
Dit overkwam één van mijn jeugd keepers met leren duiken. Vanuit de basis opbouw, had hij het toch helemaal goed aangeleerd en toch kwam het er naar links toe niet uit en naar rechts soms ook niet. Het leek wel of zijn lichaam zich verzette tegen de beweging.

Alles geprobeerd
Ik had van alles bedacht om hem voorbij dit punt te krijgen: zich focussen op wat hij wel moet doen, i.p.v. bezig zijn met wat hij niet moet doen. Dit hielp wel, als hij naar rechts moest duiken, maar naar links wilde het niet lukken. Daarom liet ik hem als het ware eerst een film van zijn bewegingen in zichzelf afspelen en dan de actie-oefening doen.
Dit deed wel iets, je kon zien dan hij wel wilde, maar op het laatste moment blokkeerde zijn lichaam toch.

Dromen als oplossing
Doordat hij bleef trainen kreeg ik wel een zeker respect voor hem. Aanmoedigen hielp niet en was blijkbaar ook niet nodig. Doordat niets werkte, overwoog ik al om helemaal opnieuw vanaf de grond het vallen en duiken met hem opnieuw door te nemen.dromen om te leren Toen schoot visualiseren en dromen door mijn hoofd.
Ik vroeg hem om zich voor te stellen, dat hij die geweldige duik maakte en die onhoudbare bal pakte en zo de wedstrijd redde voor zijn team. Dit zich voorstellen met alles erbij: Een juichend afgeladen stadion, de spelers, alles wat hij er maar bij wilde halen. Dit in gedachte ervaren, alsof het werkelijk gebeurt, met zijn hele gevoel, het geluid in zijn oren, met alle zintuigen die erbij horen. Ook proberen dit ’s-nachts te dromen.

Het resultaat
De volgende training moesten de keepers over een elastiek op kniehoogte duiken. Dit lukte hem drie keer naar links, toen sloeg de blokkade weer toe. Wat een verbetering. Blijf het beleven in je hoofd en er over dromen, was de opdracht.
De volgende training lukt het niet met bepaalde oefeningen, totdat we met tempo een combinatie oefening deden. Als vanzelf begon hij naar links en naar rechts te duiken. Geweldig om te zien.
Mooi, dat je lichaam iets kan leren, zonder dat je het doet; alleen maar door het je voor te stellen en als echt te beleven in je hoofd. Het blijft verbazingwekkend en bijzonder om dit soort dingen mee te maken.