Al jaren zat ik er tegen aan te hikken; de bovenverdieping opknappen. De vloerbedekking eruit, laminaat er in, plafonds en muren en het houtwerk schilderen. Dit jaar is het ervan gekomen. Waar zag ik tegenop: de rommel, en de tijdsdruk. Dat laatste heb ik los gelaten. Afwisselend aan opdrachten werken en aan mijn huis, dat zag ik wèl zitten. Alleen hulp vragen, als dat echt nodig was, want dan voel ik me niet zo opgejaagd. Dit werkte verbazingwekkend goed.

Door rust effectiever
Door zo bezig te zijn deed ik veel meer op een dag en in alle rust. Ik werkte effectiever, doordat ik geen innerlijke druk meer voelde, waardoor er meestal van alles mis gaat of net niet goed gaat. Ik bleef dichter bij mezelf en mijn gevoel, waardoor ik makkelijker keuzes kon maken. Geweldig om niet toch nog even dit of dat te doen, omdat er dan iets helemaal af is. Morgen is er weer een dag. Misschien hebben de Spanjaarden dat bedoeld met ‘mañana, mañana’.

Rust en Balans
Hoofdwerk en lichamelijk werken blijkt een goede afwisseling. Daardoor ging ik me afvragen, hoe kan dit. Het antwoord blijkt simpel: rust en balans. Door wel een einddoel te kiezen, maar daar geen tijd aan te koppelen houd je meer rust in jezelf. De afwisseling in soort werk zorgt voor meer balans en je blijft beter geaard, als je regelmatig met je handen werkt.

Misschien iets voor bedrijven?!
Waarom gebeurt dit niet in bedrijven? Natuurlijk is dit niet altijd mogelijk. Soms heb je een ‘deadline’ (dat heet niet voor niets zo), maar met wat creativiteit is er waarschijnlijk veel meer te bereiken, dan wordt gedacht. Echt afwisseling in soorten werk voorkomt veel stress en zitten mensen beter in hun ’vel’. Misschien zijn er taken uit te wisselen. Dan krijgen de medewerkers meer begrip en respect voor elkaars taken en worden ze zich meer bewust van de hindernissen waar ze eventueel tegen aanlopen.

Voor mij is het helder; ik blijf zo veel mogelijk op deze manier werken.